médecine familiale North scottsdale http://pilulesfrance.com/antispasmodique/doliprane-pas-cher/ programme dAustin alcoolisme et labus

Amstel Gold race

Geschreven door Ido Hoeijmakers op maandag 16 april 2018

Bericht in de Limburg 16-04-18: 

Ten onder op Limburgse pukkel

Als een duveltje uit een doosje verscheen zijn naam afgelopen week alsnog op de startlijst van de Amstel Gold Race. De sleutelbeenbreuk van Wout Poels bleek onverwacht tóch voldoende geheeld om de heuvelklassieker te kunnen rijden. Maar het werd voor de Limburger een dag om snel te vergeten.

DOOR RON LANGENVELD

 

VILT

 

Drama op de Loorberg. Even voorbij Slenaken zijn er nog een kleine vijftig kilometer te gaan tot de finish van de Amstel Gold Race, maar aan de staart van het peloton bungelt een zichtbaar zwoegende renner in een Sky-shirt. Wout Poels, de man die in de grote koersen met Chris Froome in zijn wiel de steilste berghellingen bedwingt, gaat deze middag op een Limburgse pukkel roemloos ten onder. „Tot 150 kilometer ging het goed, maar daarna voelde ik dat het lampje langzaam uit ging”, luidt het commentaar van de Noord-Limburger na afloop. „Dan wordt het een lastig verhaal.” De finish haalt Poels uiteindelijk niet. „Maar toen ik ‘Luik’ (Luik-Bastenaken-Luik 2016, red.) won, reed ik hier ook niet zo denderend”, relativeert hij meteen.

 

Bovendien: zijn voorbereiding was allesbehalve ideaal na die lelijke val in Parijs-Nice. Hij zou eigenlijk niet eens starten, tot Team Sky vorige week op de valreep meldde dat de Limburgse brokkenpiloot alsnog zijn opwachting zou maken in de Nederlandse klassieker. Een laatste scan van zijn sleutelbeen in het ziekenhuis op Tenerife, waar hij de afgelopen drie weken op trainingsstage was, gaf definitief de doorslag. „De breuk bleek sneller geheeld dan gedacht”, glimlacht Poels.

 

Maar veel had het niet gescheeld. „Ik heb zelfs overwogen om de heuvelklassiekers deze week maar helemaal te laten schieten”, erkent hij. Om in plaats daarvan de Italiaanse rittenkoers Tour of the Alps te rijden als voorbereiding op de grote ronden. Want dát zijn de hoofddoelen voor Poels dit jaar: de Giro en de Tour, waarin hij opnieuw in de rol van superknecht bergop Chris Froome aan de eindzege moet gaan helpen.

 

Juist dat ook maakte die val vijf weken geleden in Parijs-Nice extra pijnlijk. Juist die zeldzame keer dat de renner uit Blitterswijck als kopman eindelijk eens voor zijn eigen klassement en kansen mocht gaan van de Sky-leiding. En na zijn winst in de individuele tijdrit was hij hard op weg naar de eindzege in de Zuid-Franse rittenkoers ook. Tot die ene fatale bocht in de zesde rit, waarin hij in de afdaling op een paar kilometer van de finish hard tegen het asfalt kwakte.

 

De plek van de breuk doet nog steeds een beetje pijn. Maar daar heeft hij, in tegenstelling tot zijn benen, geen last van gehad vandaag. „Nee, dát ging eigenlijk best goed.” Vier dagen na de operatie fietste hij bij moeder in de garage in Blitterswijck alweer voorzichtig op de rollen. „Ik was even terug bij ma, ja”, lacht hij. „Ik kon mijn schouder nauwelijks bewegen. En in Monaco woon ik alleen. Ik kon niet eens boodschappen doen. Dan is het wel handig dat er iemand in de buurt is die je een paar dagen kan helpen.”

 

Ook de eerste week met Sky op Tenerife wilde het nog niet echt lukken. „Daarna ging het met de week beter.” De laatste dagen kon hij Froome en consorten als vanouds zijn achterwiel laten zien. „Maar na zo’n hoogtestage heb je meestal even nodig voordat je echt goed bent”, zegt hij over deze tegenvaller in Limburg. De Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik die hij overmorgen en zondag rijdt, liggen hem van nature sowieso beter. „De Waalse Pijl, daar had ik dit jaar eigenlijk mijn zinnen op gezet”, zegt hij. Tot die val dus. En nadat hij vorig jaar in Luik-Bastenaken-Luik de kans had gemist om na zijn zege in 2016 met startnummer één te mogen vertrekken, is hij erop gebrand om daar dit jaar wél te starten.

 

Over zijn vorm maakt Poels zich toch geen zorgen. „Ik heb deze winter duidelijk weer een stapje kunnen maken”, klinkt de inmiddels dertigjarige renner positief. Zijn indrukwekkende zege op de steile Alto Allanadas in de Ruta del Sol in februari en zijn puike prestaties in Parijs-Nice staven dat gevoel. In de Ronde van Italië die over een kleine drie weken in Jeruzalem van start gaat, verwacht hij dan ook weer helemaal de oude te zijn. „Het zou mooi zijn op daar top-tien te rijden.” Net als in de Vuelta zal Poels in de Giro de rol van back-up-renner vervullen achter kopman Chris Froome. Als Froome mag rijden uiteraard, gezien het nog steeds lopende onderzoek naar diens salbutamolwaarden. Maar daar twijfelt Poels niet aan. „Die gaat zeker rijden. De resultaten van het onderzoek worden pas na de Giro verwacht.” Dan:

 

 

„Ik kan natuurlijk niet in het koppie van Chris kijken”, zegt Poels. „Maar hij zit zeker met deze zaak in zijn maag.” Of dat ook de prestaties van de Brit gaat beïnvloeden, daar is Poels echter nog niet zo zeker van. „Ik zie hem in ieder geval nog steeds heel erg hard de berg op rijden.”

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen